Waarom je 's avonds dingen doet waar je 's ochtends spijt van hebt
De kast om 22:00. De aankoop in het winkelmandje. De mail die je beter morgen kunt sturen. 's Avonds doe je dingen waar je 's ochtends spijt van hebt — en dat is geen gebrek aan wilskracht.
Op het moment zelf bestaat de toekomst bijna niet. Wat je over een half jaar wilt weegt dan niets tegen wat je nu wilt. Dat is een bekend, gemeten verschil in hoe de toekomst voelt — en het is bij iedereen zo, alleen bij ADHD steiler.
Eén mechanisme, drie verschijningsvormen: iets eten, iets kopen, iets versturen. De app vraagt niet welke van de drie het is — dat zou een keuze zijn op een moment dat bestaat voor een raam van seconden, en dat is precies waar het bevriest.
Anker laat je je eigen toekomstbeeld zien. Niet een voornemen, niet een doel — één concreet moment dat je vóór je ziet, in je eigen woorden, dat je zelf opschreef toen het rustig was.
Er komt geen oordeel bij, en geen advies. Alleen je eigen beeld, op het moment dat het telt. Beelden waar je naartoe wilt werken; beelden waar je vanaf wilt doen aantoonbaar niets.